طرح ها و پروژه ها
بررسی اثرات متقابل آبزی پروری بر محیط زیست در منطقه حله بوشهر - 1379
توضیحات:پروژه بررسی اثرات آبزی پروری بر محیط زیست در منطقه حله به منظور بررسی تاثیر احتمالی پسابهای مزارع پرورشی در محیط زیست دریایی اجرا گردید. در طول اجرای آن به مدت 7 ماه ( دوره پرورش سال 79 ) ، نمونه برداری از آب و رسوب 8 ایستگاه انتخابی شامل کانال ادغامی آب ورودی، خور گسیر ( تامین کننده آب شور ورودی )، کانال ادغامی پسابها ( قبل از ورود به دریا )، خور رمله ( محل دریافت پسابها )، شمال خور رمله (دریا) و جنوب خور رمله (دریا) به صورت ماهانه انجام شد و طی آن، روند تغییرات فاکتورهای مختلف دما، شوری، pH، اکسیژن محلول، آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفر کل ، کل مواد محلول، کل مواد معلق، کلروفیل a و ..... از کانال ادغامی خروجی به سمت دریا مورد بررسی قرار گرفت.
متن:

بررسی اثرات متقابل آبزی­پروری بر محیط زیست در منطقه حله بوشهر - 1379

مجری: سهیلا امیدی

شماره ثبت

79/86

وزارت‌ جهاد کشاورزی‌

سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

مؤسسه تحقیقات شیلات ایران ـ پژوهشکده میگوی کشور چکیده

پروژه بررسی اثرات آبزی پروری بر محیط زیست در منطقه حله به منظور بررسی تاثیر احتمالی پسابهای مزارع پرورشی در محیط زیست دریایی اجرا گردید. در طول اجرای آن به مدت 7 ماه ( دوره پرورش سال 79 ) ، نمونه برداری از آب و رسوب 8 ایستگاه انتخابی شامل کانال ادغامی آب ورودی، خور گسیر ( تامین کننده آب شور ورودی )، کانال ادغامی پسابها ( قبل از ورود به دریا )، خور رمله ( محل دریافت پسابها )، شمال خور رمله (دریا) و جنوب خور رمله (دریا) به صورت ماهانه انجام شد و طی آن، روند تغییرات فاکتورهای مختلف دما، شوری، pH، اکسیژن محلول، آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفر کل ، کل مواد محلول، کل مواد معلق، کلروفیل a و ..... از کانال ادغامی خروجی به سمت دریا مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج بدست آمده نشان می دهد که تقریباً در اکثر ماهها ، ماکزیمم میزان هر فاکتور در کانال ادغامی خروجی بوده که پس از ورود به دریا کاهش یافته و به مقدار طبیعی نزدیک شده است.

مقایسه مقادیر بدست آمده در این تحقیق با حدود مجاز مشخص شده برای فاضلابهای شهری و پسابهای مزارع پرورش میگو، همچنین مقادیر فاکتورهای مورد بررسی در آبهای خروجی مزارع پرورشی مناطق دیگر جهان نشان می دهد که تقریباً تمامی ایستگاهها حتی کانال خروجی، از نظر بار آلودگی پایین بوده است .

با توجه به روند تغییرات فاکتورهای مورد بررسی در طول دوره از کانال خروجی پسابها با بیشترین میزان، به سمت دریا و همچنین قدرت خود پالایشی دریا، میتوان گفت که مزارع پرورش میگو با میزان بار آلودگی که در حال حاضر ایجاد می نمایند، عامل آلوده کننده ای برای محیط زیست دریایی منطقه نمی باشند، ولی نظر به پیشرفت روزافزون مزارع پرورشی، لازم است به منظور دستیابی به اطلاعاتی جامع از روند هرساله پسابها و بار مواد مغذی آنها، چنین بررسیهایی به صورت مستمر و در سطح وسیع تری انجام گیرد.

نویسنده:سهیلا امیدی
تعداد بازدید:2136
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co