طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/ پروژه: ارزیابی تنوع ژنتیکی و به گزینی جمعیت‌های میگوی سفید غربی پرورشی ایران
توضیحات:شماره مصوب: 90019-12-80-2 واحد اجرا: بخش آبزی پروری محل اجرا: پژوهشکده میگوی کشور نام هماهنگ کننده/مجری مسئول/ مجری: محمد خلیل پذیر سال شروع: فروردین 1391 سال خاتمه: دی ماه 1395
متن:

اهمیت، ضرورت، اهداف و روش تحقیق:

با توجه به اینکه از سال 1385 پرورش میگوی سفید غربی در کشور شروع شده، امروزه مشاهده می‌شود که تولید تجاری این گونه علیرغم پیش بینی‌های که می‌شد نتوانسته انتظارات را برآورده سازد. مهمترین علت این رویداد از بین رفتن برخی از صفات بارز این گونه همانند رشد سریع و بازماندگی بالا در طی سال‌های گذشته می‌باشد که با توجه به مطالعات صورت گرفته علت آن را می‌توان ناشی از عدم شناسایی جمعیت‌های مختلف میگوهای پرورشی و آمیزش‌های نابجا صورت گرفته میان افراد هم‌خون در یک خانواده دانست. بطوریکه این فرآیند قادر است بعد از گذشت چند نسل علاوه بر کاهش تنوع ژنتیکی در نتاج حاصل منجر به تنزل وراثت پذیری صفات فنوتیپی گردد. لیکن از آنجا که میگوی سفید غربی در کشور به عنوان یک گونه غیر بومی در کشور محسوب می‌شود و دسترسی به مولدین وحشی بسیار مشکل می‌باشد، مناسبترین راهکار ارائه شده در این خصوص شناسایی جمعیت‌ها و ذخیره‌های مختلف این گونه در کشور از طریق روش‌های مولکولی بویژه روش ریزماهواره است. بنابراین پس از شناسایی جمعیت‌ها مختلف با اعمال آمیزش‌های برنامه‌ریزی شده میان افراد جمعیت‌ها یا ذخیره‌های مختلف می‌توان از کاهش شاخص‌های ژنتیکی در نتاج حاصل جلوگیری به عمل آورد همچنین با اجرای برنامه به‌گزینی براساس صفات فنوتیپی اقتصادی همانند صفت رشد وراثت پذیری این صفت را به سمت مثبت شدن سوق داد.

-تعیین جمعیت‌های مختلف میگوی سفید غربی در کشور

-تعیین شاخص‌های ژنتیکی جمعیت‌های مختلف میگو

-به‌گزینی مولدین در هر نسل بر اساس شاخص‌ رشد

بمنظور تهیه شاخص‌های ژنتیکی و تعیین میزان تنوع ژنتیکی در میگوهای پرورشی نسل‌های مختلف از بافت عضلانی نمونه‌گیری به عمل آمد (شکل 1).در این مطالعه بررسی شاخص‌های ژنتیکی و شناسایی جمعیت‌ها و ذخیره‌های مختلف از طریق روش مولکولی ربزماهواره و با استفاده از 12 جفت پرایمر‌ اختصاصی شاخص‌های ژنتیکی میگوی سفید غربی از قبیل فراوانی آلل، تنوع ژنتیکی، ضریب هم‌خونی، فاصله ژنتیکی و شباهت ژنتیکی تعیین گردید. (شکل 2).

شکل1: نمونه گیری از بافت عضله میگوهای پرورشی مراکز پرورش و نگهداری در الکل 96 درجه

شکل2: تزریق محصولPCR بر روی ژل آکریل آمید دستگاه الکتروفورز عمودی کلور و باندهای تشکیل شده بر روی ژل آکریل آمید

در ادامه پس از درون آمیزی و برون آمیزی صورت گرفته میان مولدین نر و ماده دو جمعیت مولوکائی و های‌هلث در نهایت سه ذخیره مختلف تولید شدند. شایان ذکر است که به‌گزینی میگوها در نسل‌های مختلف بر اساس شاخص‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفت رشد صورت گرفت (نمودار 1) (شکل 3).

ò

نمودار 1: برنامه تلاقی درون گروهی و بین گروهی مولدین نسل صفر

شکل 3: بهگزینی پیش مولدین میگوی نسل صفر

نتایج:

نتایج بدست آمده نشان داد که میگوهای موجود در کشور متعلق به دو جمعیت مولوکائی (M) و های‌هلث (H) می‌باشند. لذا با توجه به‌گزینی صورت گرفته بر اساس شاخص‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفت رشد، میانگین وزنی میگوهای نسل صفر به‌گزین شده در جمعیت مولوکائی و های‌هلث به ترتیب در دامنه وزنی 30-28 و 32-30 گرم قرار داشت که پس از درون آمیزی و برون آمیزی صورت گرفته میان آنها سه ذخیره M.H، H.H و H.M تولید شدند. نتایج بدست آمده از بررسی شاخص‌های ژنتیکی و فنوتیپی میگوهای نسل اول حاکی از آن بود که هم شاخص‌های ژنتیکی و هم میزان رشد میگوهای ذخیره M.H نسل اول با میزان 94/0 گرم رشد در هفته بطور معنی داری بیشتر از دو ذخیره دیگر H.M و H.H (74/0 و 73/0 گرم رشد در هفته) می باشد. از این رو به‌گزینی میگوهای نسل اول جهت تولید میگوهای نسل دوم از میان مولدین این ذخیره صورت پذیرفت. لیکن به دلیل آمیزش خویشاوندی صورت گرفته میان مولدین نسل اول مشاهده شدکه در میگوهای نسل دوم علاوه بر افزایش ضریب هم خونی و کاهش تنوع ژنتیکی میزان رشد مولدین پرورش یافته در استخر گلخانه در طول 90 روز پرورش (44/1 گرم در هفته) بطور معنی داری در مقایسه با میگوهای نسل‌های قبل کاهش یافته بود.

دستور العمل فنی و توصیه ترویجی:

با توجه به نتایح بدست آمده از این مطالعه و سایر مطالعات صورت گرفته در این خصوص اینگونه می‌توان عنوان نمودکه بمنظور بهبود شاخص ژنتیکی و وراثت پذیری صفات فنوتیپی در نتاج بدست آمده در نسل‌های مختلف علاوه بر تدوین شناسنامه ژنتیکی برای مولدین مراکز تکثیر و جلوگیری از آمیزش خویشاوندی مولدین یک خانواده، اثرات محیطی در تمام نسل‌ها می‌بایست حذف گردد و شرایط نگهداری و پرورش ذخیره‌های مختلف و نسل‌های حاصل از آنها یکسان در نظر گرفته شود.

ویژگی مناطق کاربرد توصیه ترویجی:

این دستورالعمل میتواند در کلیه مراکز تکثیر و پرورش میگوی کشور که قصد مولد سازی و تکثیر میگو را از طریق پیش مولدین پرورشی در داخل کشور دارند بکار برده شود. تا از این طریق با شناسایی جمعیت‌های مختلف میگو در هر یک از مراکز تکثیر و شناسنامه دار کردن آنها از آمیزش‌های خویشاوندی میان افراد یک خانواده و جمعیت جلوگیری به عمل آید.

تعداد بازدید:204
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co