طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/ پروژه: بررسی امکان پرورش میگوی وانامی با آب لب شور دریای خزر در استان مازندران
توضیحات:شماره مصوب: 9253-12-76-14 واحد اجرا: پژوهشکده اکولوژی دریای خزر محل اجرا: سواحل جنوبی دریای خزر نام هماهنگ کننده/ مجری مسئول/ مجری: رضا پورغلام سال شروع: 91/3/1 سال خاتمه: 94/7/27
متن:

اهمیت، ضرورت، اهداف و روش تحقیق:

امروزه آبزیان در تامین پروتئین حیوانی مورد نیاز مردم از اهمیت بالایی برخوردارند و با توجه به محدود بودن میزان صید از دریا، پرورش آبزیان بخصوص در محیطهای مصنوعی، بیش از پیش مورد توجهقرار گرفته است.پرورش میگو نیز در همین راستا بعنوان یکی از رشته های آبزی پروری در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بسرعت در حال گسترش است. اجرای طرحهایپرورشمیگوبدلایل زیر همواره با موفقیت همراهبوده است -نیاز به سرمایه اندک جهت تاسیس وراه اندازی مزارعپرورشمیگودر مقایسه با صنایع دیگر

۲ -وجود بازار مصرفو تقاضا در داخل یا خارج کشور۳ -هزینه پایین تولید در مقایسه با دیگر رشته ها۴ -سرعت بازگشت سرمایه در این صنعت در مقایسه با صنایع دیگر. ضما میگو وانامی بدلیل تحمل و سازگاری با شرایط مختلف اکولوژیک و نیز تراکم پذیری در شرایط پرورش بعنوان یکی از گونه های مهم برای توسعه آبزی پروری محسوب می گردد.

اهداف طرح:

·تعیین بیونرماتیوهای پرورش میگوی وانامی با آب لب شور دریای خزردر استان مازندران

·امکان سنجی معرفی یک گونه جدید آبزی پرورشی در استان مازندران

·تعیین اثر تراکم ذخیره سازی میگو وانامی در میزان رشد با استفاده از آب لب شور دریای خزر

·تعیین میزان بازماندگی میگو وانامی با تراکم پذیری 45، 50، 55 و 60 عدد در متر مربع در یک دوره سهماهه پرورش در استخر های بتنی با بستر ماسه ای

·شناسائی وتعیین تراکم فیتوپلانکتون در استخر های پرورش میگو وانامی با آب لب شور دریای خزر

·مقایسه نوع و تراکم فیتوپلانکتون در استخر های مدور در تراکم های ذخیره سازیمختلف میگو وانامی در طول دروه پرورش

روش تحقیق:

میگوی وانامی در تایستان 1391، 1393 و1394در استان مازندران و در محل پژوهشکده اکولوژی دریای خزر با آب لب شور(ppt43/0±52/10) دریای خزر پرورش داده شد. در این مطالعهاثرتراکم های مختلف (45، 50، 55و60 عدد در متر مربع) ذخیره سازی اولیه پست لارو میگو وانامی (PL12)بر میزان رشد و بازماندگیو نیز بررسی ساختار جمعیت فیتوپلانکتون دراستخرهایپرورش نیز مورد ارزیابی قرار گرفت و همچنین موارد زیر نیز انجام شد:

·آداپتاسیون یست لارو میگوی وانامی از نظر شوری، دما و سپس رهاسازی در استخر هابا تراکم با تراکم های مختلف .

·غذادهی بر اساس فرمولاسیونهای متعارف

·اندازه گیری وثبت فاکتورهای آب (pH ،دما،شوری،اکسیژن،عمق ،شفافیت) در دو نوبت صبح (قبل از طلوع آفتاب) و عصر (4بعدازظهر) از ابتدای دوره پرورش

·نمونه برداری از میگوها جهت بررسی رشد و تعیین میزان غذای روزانه بعد از ماه اول پرورش ( 100 نمونه از هر استخر توسط سینی غذا یا تور پرتابی صید) در دوره های 10 روزه و بررسی های بهداشتی (انگلی، باکتریائی)

·برداشت میگو و تعیین میزان محصول استخرهای خاکی و بتونی و محاسبه ضریب تبدیل غذایی،روند تغییرات رشدو بازماندگی میگو وانامی

·ارزیابی روند تغییرات رشدو بازماندگی میگو وانامی در استحرهای مدور (ارزیابی تراکم)

·بررسی تنوع گونه ای فیتوپلانکتون، بررسی کیفی زمان های نمونه برداری در تیمار های مختلفو تراکم فیتوپلانکتون

نتایج:

در استان مازندران علاوه بر تجربه سال 1391 که بعد از پرورش در استخر خاکی طی 85 روز متوسط رشد روزانه031/0 گرم،میانگین وزن11/21 گرم،ضریب تبدیل غذایی 79/0 و میزان محصول نهایی 531کیلوگرم بدست آمد،در سالهای1393 و 1394 نیز در طی 90 روز پرورش در استخر بتونی با تراکم 40 قطعه در متر مربع، میانگین وزن 20 و 18گرموضریب تبدیل 68/0 و 77/0درصد کسب شد.

با افزایش تراکم میزان افزایش وزنو نرخ بازماندگی (SR)، ضریب رشد ویژه (SGR) و ضریب رشد روزانه (ADG) کاهش یافتهو همچنینتغییرات ضریب تبدیل غذایی در تیمار ها متفاوت بود (05/0<P) و به تراکم ذخیره سازی اولیهپست لارو بستگی نداشته است. بیشرین میزان رشد (04/0±11=SGR و01/0±25/0=ADG) و بازماندگی(1/5±3/65=SR)و محاسبه میزان تولید در واحد هکتار (433±5596)در تراکم 45 عدد در متر مربع مشاهده گردید.در این تحقیق20 جنس فیتوپلانکتون از پنج شاخه فیتوپلانکتونی شناسایی شد.شاخهCyanophyta با 30 درصد از کل جنس های شناسایی شدهبیشترینفراوانی را بخود اختصاص داد. جنس کلرلا از جلبک های سبز شاخه کلروفیتا در همه استخر های نمونه برداری در زمان های مختلف حضور داشت. میزان تراکم فیتوپلانکتون در شهریور ماه حداکثر و در تیرماه کمترین میزان را دارا بوده است، اما رشد سلولی میکرو جلبک ها در یک زمان تقریبا برابر بود. در ماه های تیر، مرداد و شهریور بیشترین تراکم فیتوپلانکتون متعلق به شاخه کلرفیتا بوده است.بنابر این بر اساس نتایجی که بدست آمد ملاحطه می گرددکه میگوی سفید غربی در آب لب شور دریای خزر بخوبی رشد می کند و بنظر میرسد در استان مازندرانبدلیل شوری مناسب آب دریا، اکسیژن کافی، دما و کدورت مناسب و نیز غنی بودن از غذای زنده نتیجه بهتریدر مقایسه با استانهای دیگر بدست می آید.

دستورالعمل فنی و توصیه ترویجی:

با عنایت به کسب نتایج عالی پایلوت تحقیقاتی در سالهای 91 ،93و94 در مقایسه با استانهای جنوبی و استان گلستان، معرفی گونه جدید آبزی پرورشی در جهت اقزایش تولید محصولات شیلاتی و نیزتامین تعدادی فرصتهای شغلی و استفاده بهینه از منابع بویژهآب لب شور دریا ی خزر و زمینهای بلا استفاده از نظر کشاورزی در استان، ترویج آن توصیه میشود

ویژگی مناطق کاربرد توصیه ترویجی:

در سواحل دریای مازندران ودر ترجیحا در زمینهایی که مناسب فعالیتهای کشاورزی نیستند توصیه میشود

تعداد بازدید:197
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co