طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/ پروژه: بهبود و پایش وضعیت بهداشتی، آلاینده ها و کیفیت آب
توضیحات:شماره مصوب: 9101k-91001-9104-12-80-14 واحد اجرا: پژوهشکده میگوی کشور محل اجرا: استان بوشهر نام هماهنگ کننده/مجری مسئول/ مجری: بابک قائدنیا سال شروع: 1391 سال خاتمه: 1393
متن:

اهمیت، ضرورت، اهداف و روش تحقیق:

در دو دهه اخیر، بیماری به یک معضل اساسی در صنعت پرورش میگوی تبدیل شده است. به ویژه از زمان ظهور بیماری لکه سفید، تولید میگو به میزان معنی داری در بسیاری از کشورها از جمله ایران کاهش یافت و ادامه این صنعت با دشواری های زیادی مواجه شد. نتیجه آن ضربه به اقتصاد، به ویژه تاثیر قابل توجه بر اقتصاد ملی و وضع معیشت بخشی از جمعیت فقیر و دهک های پایین جامعه بود. به عنوان مثال صادرات میگو در اکوادور در دسامبر 1999 به سطحی پایین تر از سال 1985 رسید. برای مقابله با چنین شرایطی همکاری و مراقبت مناسب و به هنگام مورد نیاز بود. چنین مراقبتی به توسعه ایمن صنعت پرورش میگو، ایجاد درآمد ملی از طریق بازرگانی در این حوزه (چه در سطح منطقه‌ای و چه در سطح بین المللی) و بهبود معیشت مزرعه‌داران و دیگر دست اندرکاران این بخش کمک کرد.

مدیریت وحفظ کیفیت آب در استخرهای پرورش میگو و همچنین مدیریت غذا و غذادهی به طور گسترده‌ای به هم وابسته و دارای اثرات متقابل بوده و در تولید پایدار میگوی پرورشی و در آمدزایی آن نقش اساسی ایفا می‌نمایند. گام نخست در موفقیت پرورش آبزیان به مدیریت بهداشتی آن بستگی دارد. در پرورش میگو بهترین، آسانترین وکم‌هزینه ترین روش برای پیشگیری از بیماری‌ها، انتخاب محل مناسب، آماده‌سازی صحیح استخر و پایش و بهبود کیفیت آب است. انتقال بسیاری از عوامل بیماریزا از طریق آب انجام می گیرد، بنابراین تأمین آب عاری از این عوامل، مهمترین راهکار در جلوگیری از ورود عوامل بیماریزا به سیستم‌های پرورش آبزیان می باشد. این مهم در فرآیند تولید میگوی عاری از بیماریهای خاص، اهمیت ویژه‌ای می‌یابد.

·تعیین فراوانی باکتریایی در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص

·تعیین فراوانی فارچی در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص

·تعیین فراوانی باکتریهای خانوادهVibrionaceae در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص

·تعیین فراوانی قارچ هایFusariumspp. در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص

·تعیین روند نوسانات میزان عوامل pH، اکسیژن، دما و شوری

·تعیین روند نوسانات میزان عوامل آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفات محلول و سولفید هیدروژن

·تعیین فراوانی گونه‌های مختلف پلانکتونی

·تعیین میزان فلزات سنگین موجود در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگو

·تعیین میزان ترکیبات آروماتیک حلقوی موجود در آب و رسوب در ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش

·تعیین روابط میان آلاینده های موجود در آب تانک های پرورش میگو و ورودی سیستم آب‌رسان

استان بوشهر در جنوب غربی کشور و در فاصله 27 درجه و 17 دقیقه تا 30 درجه و 17 دقیقه عرض جغرافیایی و 50 درجه و 8 دقیقه تا 52 درجه و 58 دقیقه طول جغرافیایی واقع شده است. این استان از شمال به استان خوزستان و کهکیلویه و بویراحمد، از جنوب خلیج فارس و استان هرمزگان، از شرق به استان فارس و از غرب به خلیج فارس محدود می شود. این پروژه در مرکز تولید میگوی عاری از بیماری خلیج فارس اجرا شد.

فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی آب نظیر دما،pH، اکسیژن محلول به صورت روزانه (صبح و عصر)اندازه‌گیری و فاکتورهای تعداد کل باکتریها(total count)، تعیین تعداد ویبریوها(Vibrio count)،آمونیاک محلول درآب، نیتریت،آمونیوم،نیترات و شوری نیز به صورت هفتگی اندازه‌گیری و در فرم های خاص ثبت شده و نسبت به تغییرات آنها بررسی های لازم صورت گرفت.

برای تعیین تعداد کل باکتریها و تعیین تعداد ویبریوها به روش زیر اقدام شد. از نمونه های آب جدا شده از مکان‌های تعیین شده در طول مسیر انتقال آب از دریا به تانک ها و استخرها، رقت تهیه شد و از هرکدام از رقت‌های تهیه شده (استاندارد ملی ایران 4207)، 1/0 میلی لیتر از آزمونه را با رعایت شرایط استریل روی پلیت حاوی محیط کشتTryptic Soy Agar تهیه شده با آب دریا (TSA نمکی) ریخته و روی سطح محیط پخش گردید. پس از جذب نمونه تلقیحی پلیت‌ها در انکوباتور با دمای 30 درجه سلسیوس به مدت 72 ساعت انکوبه شدند و تعداد کلنی‌ها در زمان‌های 24، 48 و 72 ساعت شمارش و ثبت گردید. نتایج محاسبه شده تا دو رقم معنی‌دار گرد شده و به صورت تعدادN باکتری درهر میلی لیتر آب گزارش شدند.

شمارش کلی باکتری های خانواده ویبریوناسه در نمونه های آب استخرهای پرورش میگو مطابق با روش شمارش کلی باکتری های هتروتروف هوازی و بی هوازی اختیاری انجام گردید (استاندارد ملی ایران 1-8923و استاندارد ملی ایران 9899) ولی از محیط کشت تیوسولفات - سیترات - نمک صفراوی - ساکارزآگار (TCBS) استفاده شد. ضروری است به صورت دوره‌ای نسبت به نمونه‌گیری از آب تانک‌های پرورشی جهت انجام آزمونهای میکروبیولوژی (باکتری و قارچ) اقدام شد.

برای افزایش احتمال جداسازی قارچ ها از نمونه های آب از محیط های مختلف استفاده می شود. محیط‌های مورد نظر شامل مالت اکسترکت آگار، سیب زمینی دکستروز آگار و روزبنگال آگار می باشد و برای جلوگیری از رشد کردن باکتریها بر روی محیط‌های قارچی و ایجاد اختلال در فرآیند جداسازی و شناسایی آنها از افزودن کلرامفنیکل به تمامی محیط های بهره برده شد. با توجه به حساسیب برخی از ساپروفیت ها به این آنتی‌بیوتیک ضدباکتریایی، همزمان از محیط های فاقد آنتی بیوتیک نیز استفاده گردید..

برای شناسایی قارچ‌های جدا شده از نمونه‌ها، براساس روش‌های رایج در آزمایشگاه و با توجه به کلید‌هایتخصصی موجود برای شناسایی قارچ های رشته‌ای (بر اساس اختلاف‌های مرفولوژیک آنها روی محیط کشت) و اقدام گردید.

محیطCzapek Yeast extract Agar CYA)) با فرمولاسیون ارائه شده توسطpitt وHoking(2009) تهیه و مورد استفاده قرارخواهد گرفت.

K2HPO4

1 گرم

محیط کشتCzapek

10 ملیی لیتر

پودر عصاره مخمر

5 گرم

Sucrose

30 گرم

Agar

15 گرم

distilled Water

1 لیتر

برای بررسی دقیق ساختار زایای قارچ ها از روش کشت روی لام استفاده می شود. برای این منظور در یک پلیت خالی استریل مقداری از محیط سابرودکستروز و صبر می‌کنیم تا منعقد شود. بعد با استفاده از اسکالپل استریل مقداری از محیط به ابعاد یک سانتیمتر مربع بریده و در شرایط استریل آنرا روی لام قرار می‌دهیم (می توان لام را چند بار از روی شعله عبور داده تا استریل شود). بعد از اینکه آگار کاملا در مرکز لام قرار گرفت آنرا روی لوله "یو" شکل که درون یک پلیت شیشه‌ای بزرگ است بصورت افقی قرار می‌دهیم. بعد با استفاده از آنس استریل، سوش قارچی مورد نظر را در 4 نقطه از محیط روی لام تلقیح کنید. یک لامل برداشته و پس از استریل کردن بر روی شعله و خنک کردن در مجاورت شعله آن را روی قطعه آگار تلقیح شده قرار می دهیم. بعضی از ریسه ها بعد از رشد از آگار خارج شده و به قسمت زیرین لامل می چسبد بطوریکه به آسانی زیر میکروسکوپ دیده می شوند. برای جلوگیری از خشک شدن قطعات آگار در طول مدت انکوباسیون حدود 10 میلی لیتر آب مقطر استریل را در داخل پلیت می ریزیم و دقت می کنیم تا آب روی قطعه آگار یا لام و لامل نریزد و درب پلیت را می بندیم. پلیت را بمدت یک هفته در دمای اتاق انکوبه می‌کنیم. در صورت تبخیر آب درون پلیت می توانید مجدداًبه آن آب اضافه کنیم. بعد از انکوباسیون می‌توان لامل را جدا کردهو در زیر میکروسکوپ آنها را بررسی می‌نماییم.

پایش بیماریهای باکتریایی و قارچی در مرحله پست لاروی قبل از ذخیره سازی انجام شد و این مراحل پایشی درF2 وF3 نیز تکرار گردید. در هر مرحله از پایش که آزمون باکتری شناسی یا قارچ شناسی مثبت می‌شد، در صورت امکان درمان انجام می‌گردید.

با توجه به اینکه مراکز تکثیر، در طی سال 1390 و 1391، مولدین خود را از مولدین پرورشی مراکز پرورش به ویژه در استان‌های بوشهر و هرمزگان تهیه نموده بودند، نسبت به ترسیم تاریخچه مولدین مراکز تکثیر اقدام و مراکز پرورش میگو جهت تهیه و جمع‌آوری مولد انتخاب شد. از این رو در تاریخ 05/06/91لیست مراکز پرورش میگو همراه با تاریخ تقریبی زمان برداشت برای مولد سازی میگوی عاری از بیماری خاص ارائه گردید. بر اساس مراکز انتخاب شدهو به منظور پایش، جداسازی و شناسایی عوامل بیماریزای باکتریایی و قارچی در تاریخ‌های 25 و 26/06/91 از دو مزرعه در سایت پرورش میگوی حله و در تاریخ‌های 8 و 09/07/91 از مزارع انتخاب شده در سایت‌های پرورش حله، رودشور و دلوار 14، دلوار 2 و بندر ریگ، هرکدام 60قطعه بطور تصادفی نمونه‌گیری صورت گرفت و به آزمایشگاه میکروبشناسی منتقل گردید.

نمونه گیری به صورت هفتگی، از آب محل تکثیر یا پرورش در ظروف نمونه‌برداری استریل صورت گرفت (برای هر نمونه سه تکرار در نظر گرفته شد).

آغاز نمونه‌گیری از آبان 1391، نمونه برداری از:

¾از آب دریا در محیط پیرامون ایستگاه پمپاژ، استخر رسوب‌گیر، استخر کلرزنی و تانک های سالن قرنطینه

¾در بهمن و اسفند 91 و فروردین 92 نمونه برداری از:

¾آب دریا (استخرهای رسوب گیر و کلرزنی)

¾تانک‌های سالن قرنطینه

¾استخرهای گلخانه

در اردیبهشت و تیر 92 نمونه برداری از:

¾آب دریا (استخرهای رسوب‌گیر و کلرزنی)

¾بعد از فیلتراسیون

¾تانک های مولدین نر

¾تانک های مولدین ماده

¾در مرداد تا مهر ماه سال 92 نمونه‌گیری از:

¾آب دریا (استخرهای رسوب‌گیر و کلرزنی)

¾بعد از فیلتراسیون

¾تانک‌های نگهداری مولدین

از آبان ماه سال 92 تا اردیبهشت ماه سال 93 نمونه‌گیری از:

¾آب دریا (استخرهای رسوب‌گیر و کلرزنی)

¾بعد از فیلتراسیون

¾تانک‌های سالن قرنطینه

¾استخرهای گلخانه

از خرداد تا مرداد ماه سال 93 نمونه‌گیری از:

¾آب دریا (استخرهای رسوب‌گیر و کلرزنی)

¾بعد از فیلتراسیون

¾تانک‌های سالن قرنطینه

در صورتی که نمونه نیاز به رقیق شدن داشته باشد در کنار شعله و توسط پی پت استریل، 1 میلی‌لیتر از نمونه را به 9 میلی لیتر محلول نمکی 5/2 درصد استریل اضافه و به آرامی مخلوط گردید ( رقت 1/0).

از لوله اول ( رقت 1/0) 1 میلی لیتر به 9 میلی لیتر محلول نمکی 5/2 درصد استریل اضافه شد و به آرامی مخلوط گردید ( رقت 01/0) و این مراحل را تا تهیه رقت مورد نظر، به گونه ای که تعدادموردانتظارکلنی‌هایتشکیلشدهبین10تا150کلنیتیپیکباشد وتعدادکلکلنیهایتیپیکوغیرتیپیکرویپلیتبایدکمتراز200 باشد ادامه داده شد.

روش کشت:

برای هر رقت حداقل دو پلیت محیط کشتدر نظر گرفته شد، تمام نمونه ها و رقت های تهیه شده توسط شیکر مکانیکی به مدت 15 ثانیه خوب مخلوط گردید و سپس 1/0 میلی لیتر از آزمونه روی پلیت ریخته شد و با میله شیشه ای ال شکل که قبلاً توسط الکل 70درصد و شعله استریل شده است روی سطح محیط پخش گردید. پس از جذب نمونه تلقیحی، پلیت ها را به صورت وارونه در انکوباتور با دمای 30 درجه سلسیوس به مدت 72 ساعت انکوبه شدند. تعداد کلنی ها روی پلیت ها در زمان های 24، 48 و 72 ساعت شمارش وثبت گردید.

در کلیه مراحل اجرای پروژه، بر اساس نیاز از میگوهای مشکوک، تجهیزات ضدعفونی آب و غیره نمونه‌گیری و مطابق با اصول میکروب‌شناسی آزمون های ضروری صورت گرفت.

برای تعیین میزان فلزات سنگین موجود در آب ورودی سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص، تعیین میزان ترکیبات آروماتیک حلقوی موجود در آبورسوب ایستگاه تغذیه کننده (ورودی) سیستم تکثیر و استخرهای پرورش میگوی عاری از بیماری خاص و همچنین به منظور بررسی روابط میان آلاینده‌های موجود در آب تانک های پرورش میگو و ایستگاه ورودی، از آبان ماه 91لغایت شهریور ماه 93 به مرحله اجرا در آمد. نمونهبرداری از آب به صورت تصادفی و در هر ایستگاه با سه تکرار انجامشد. در طول دوره پرورش تواتر نمونهگیری به صورت ماهانه یک بار بود. در محل نمونه برداری نمونه های آب، جهت آنالیز فلزات سنگین ترکیبات آروماتیک حلقوی (PAHs) به ترتیب توسط اسید نیتریک غلیظ و اسید سولفوریک غلیظ تثبیت شدند(2>pH)، این نمونهها در بطری های پلی اتیلنی با حجم 1 لیتر نگهداری و تحت دمایC 4به آزمایشگاه منتقل گردیدند. همچنین از رسوب بستر دریا جهت آنالیز ترکیبات آروماتیک حلقوی (PAHs) نمونه گرفته شد و تا زمان آنالیز در فریزر در دمای 20- در چه سانتیگراد نگهداری شدند. میزان فلزات (Cu, Zn, Cd, Pb, Hg, As) در نمونههای آب، به روش الکتروشیمی، توسط دستگاه پلاروگراف اندازه گرفته شد (Application bulletinsMetrohm-797).جهت استخراجترکیبات آروماتیک حلقوی ازآب و رسوب به ترتیب از استخراج ساده و هضم مایکروویو استفاده شده و سپس توسط دستگاهGC-MS شناسایی شدند (MOOPAM, 2005).

در راستای حفظ کیفیت مطلوب آب در طول دوره پرورش و همچنین اجتناب از ورود ناقلین عوامل بیماری زا به جمعیت مولدین در طول دوره مولدسازی، پروژه "پایش عوامل کیفیت آب (عوامل زیستی و غیر زیستی) در تولید میگوی عاری از بیماری خاص" به عنوان بخشی از طرح بهبود و پایش وضعیت بهداشتی، آلایندهها و کیفیت آب، پیشنهاد و اجرا گردید. به منظور اجرای مدیریت موثر و موفق و دستیابی و پایش شرایط مطلوب برای بقاء و رشد میگوها، عوامل مختلف فیزیکی و شیمیایی در طول 9 مرحله اجرای طرح، در این پروژه مورد بررسی قرار گرفت. بر این اساس، اندازه گیری و ثبت عواملpH، اکسیژن، دما و شوری به صورت روزانه و در دو نوبت صبح و عصر و عوامل آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفات محلول، سولفید هیدروژن، کل مواد محلول (TDS) و کل مواد معلق (TSS) و نیز شناسایی گونههای مختلف پلانکتونی و میزان تراکم آنها، به صورت هفتگی انجام شد.

نمونه ها بر اساس روش های استاندارد برداشت شده و پس از جمع آوری در ظروف مخصوص، در شرایط دمایی مناسب به آزمایشگاه منتقل گردید.

در آزمایشگاه هر نمونه به طور جداگانه و به شرح زیر مورد بررسی قرار گرفت:

ابتدا نمونه ها با استفاده از فیلتراسیون تحت خلا، با کاغذ صافی 45/0 میکرون صاف شده و سپس اندازهگیری فاکتورهای موردنظر انجام شد.

به منظور تعیین میزان عوامل آمونیاک، فسفات محلول، نیترات، نیتریت و سولفید هیدروژن، از دستگاه اسپکتروفتومترHACHمدلDR/4000 و دستور کارهای مربوطهHACH Company)) به شرح زیر استفاده گردید:

فسفات محلول (ارتوفسفات): روش آسکوربیک اسید (دستورکار شماره 8048)، اساس این روش بر مبنای واکنش ارتوفسفات موجود در نمونه با مولیبدات، تشکیل کمپلکس فسفومولیبدات و سپس احیا آن توسط اسکوربیک اسید و تشکیل رنگ آبی مولیبدنوم می باشد.

نیترات: روش احیای کادمیم (دستورکار شماره 8192)، در این روش، تمامی نیترات‌های موجود در نمونه با استفاده از کادمیم به نیتریت احیا گردیده و سپس بقیه مراحل به روش اندازهگیری نیتریت انجام می گردد.

نیتریت: روش دی آزوتیزیشن (دستورکار شماره 8507)، در این روش، نیتریت موجود درنمونه با اسید سولفانیلیک واکنش داده و نمک حدواسط دی آزونیوم تشکیل می دهد. این ترکیب با اسید کروموتروپیک تشکیل کمپلکس صورتی رنگ می دهد

آمونیاک: روش سالیسیلات (دستورکار شماره 10023)، اساس روش بر مبنای واکنش ترکیبات آمونیاک با کلرین، تشکیل منوکلرامین و سپس واکنش با سالیسیلات و تشکیل آمینوسالیسلات بوده که در نهایت در حضور سدیم نیتروپروساید و معرف اضافی موجود در محیط، رنگ سبز پدیدار می شود.

سولفید هیدروژن: روشMethylene Blue (دستورکار شماره 8131)، در این روش هیدروژن سولفید و سولفیدهای فلزی محلول، باN,N- دی متیل فنیلن دی آمین سولفات، واکنش داده و تولید رنگ آبی می کنند که شدت رنگ آبی متناسب با غلظت سولفید موجود در نمونه می‌باشد.

به منظور تعیین میزان کل مواد معلق (T.S.S.) به روش صاف کردن نمونه با فیلتر 45/0 میکرون و سپس خشک کردن فیلتر در 104 تا 105 درجه سانتیگراد و میزان کل مواد محلول (T.D.S.) به روش خشک کردن نمونه در 180 درجه سانتیگراد، از کتابStandard Methods (2005) استفاده شد.

اندازه‌گیری میزان اکسیژن محلول وpH با استفاده از دستگاه سه کاره پرتابل(HACH, HQ40d Portable Meters) و تعیین میزان شوری با استفاده از شوری سنج چشمی (ATAGO S/Mill) انجام گردید.

به منظور شناسایی و تعیین تراکم گونه های مختلف پلانکتونی بر اساس کتابStandard Methods (2005)، یک یا دو لیتر نمونه آب برداشت شده و پس از تثبیت و تغلیظ، با استفاده از میکروسکوپاینورت و کلیدهای شناسایی معتبر (Manal Al-Kandari, 2009; WENDY, 1999; Faiza Yousif Al-Yamani et al., 2011; Harris et al., 2000) در آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج:

در گزارش نهایی طرح، نتایج مربوط به این پژوهش در53 جدول و 168 نمودار در بخش نتایج ارائه شده است.

در خصوص مطالعات مورد ی می توان بیان کرد که در بررسی نمونه های کلرزده شده (نیمه دوم شهریور 1391) با توجه به پایین بودن تعداد کل باکتری‌های خانواده ویبریوناسه و بالاتر بودن بار باکتریایی کل، می توان اعلام نمود که میزان کلر استفاده شده از کفایت لازم برخوردار نبوده و توصیه شد از دوز تعریف شده در دستورالعمل‌های بهداشتی استفاده شود.

بررسی نمونه‌های دستگاه اولترافیلتراسیون در تیرماه سال 92نشان داد که اثر مطلوبی بر باکتری‌های خانواده ویبریوناسه داشته ولی فراوانی باکتری‌های ویبریوناسه را به صفر نمی‌رساند. در شمارش کلی باکتری‌ها مشخص شد که اولترافیلتراسیون آب ورودی، فراوانی باکتری‌ها را تا 3 برابر افزایش می‌دهد. در این مرحله باکتری‌های موجود در آب دریا وارد محیط شده وموجب تشکیل شدن کلنی‌های باکتریایی در فیلترهای دستگاه می‌شدند. پیشنهاد گردید، دستگاه با مواد ضدعفونی کننده‌ی دیگری بجز کلر (مواد ضدعفونی کننده رنگی مانند آیوداین به دلیل تغییر رنگ فیلترهای دستگاه توصیه نشد) ضدعفونی شود.

در بررسی دستگاه UVمشخص شد که یک لامپ از مجموع 4 لامپ دستگاه فاقد عملکرد بوده و به منظور تعیین میزان عملکرد دستگاه، به دو صورت نمونه‌برداری صورت گرفت؛ حالت اول، وقتی که هر چهار کانال باز باشد و حالت دوم، زمانی که کانال دارای لامپ معیوب از سیستم عبور آب خارج گردد. در حالت چهار کاناله، میزان باکتری های خانواده ویبریوناسه صفر شد اما میزان کلی باکتریهای هوازی به یک یازدهم تقلیل یافت اما صفر نشد. در حالت سهکاناله، در این حالت میزان باکتری های خانواده ویبریوناسه صفر شد و میزان کلی باکتری‌ها بسیار کم شد اما باز هم صفر نشد.

نتایج دستگاهUV نشان داد که یکی از دلایل عدم کارایی مورد انتظار دستگاه، از کار افتادن یکی از لامپ‌هایUVبود. همچنین با توجه به زنگ زدگی جداره داخلی دستگاه، شیشه کوارتز دستگاه که بین لامپ و آب قرار دارد و با کوچکترین آلودگی بر روی این شیشه قدرت تابشی لامپ‌ها کاهش می‌یابد. از این رو اقدامات لازم برای جایگزین کردن لوله و اتصالاتPVC با استیل بکار رفته در دستگاه انجام شد.

در تاریخ 6 فروردین 1393 ، مرگ و میر میگو از استخر گلخانه گزارش گردید که پس از اعزام کارشناسان و نمونه برداری فراوانی باکتریایی در آب و کف استخر نسبت به اسفند ماه بالاتر بود و نمونه‌برداری جهت احتمال وجود عامل بیماریزای باکتریایی و قارچی نیز صورت گرفت. بر اساس نتایج آزمون های صورت گرفته کلیه عوامل احتمالی میکروبی منفی بود وعلت مرگ و میر با توجه به بالا بودن فراوانی باکتریایی در آب و کف استخر و همچنین تجمع جلبکی در کف، کمبود اکسیژن و شکست شکوفایی پلانکتونی اعلام شد که با تعویض آب و انتقال میگوها به استخر مجاور مشکل برطرف گردید.

در طول دوره پرورش مولدین، به منظور حفظ خصوصیات فیزیولوژیک میگو و بیان تمامی خصوصیات وراثتی در زمان مناسب، حفظ کیفیت آب در حد استانداردهای مطلوب الزامی می باشد. پرورش و نگه داری آبزیان از جمله میگو همواره با تولید مقادیر زیاد مواد مغذی آمونیوم، فسفات، نیترات، ویتامین های مختلف و عوامل دیگری از جمله سولفید هیدروژن و نیتریت ......همراه می باشد که افزایش آنها در محیط به طور مستقیم بر سلامت آبزی تاثیر گذار است. علاوه بر این، عوامل فوق زیستگاه مناسبی را برای رشد و شکوفایی میکروارگانیسم های نامطلوب فراهم می سازند که به صورت غیر مستقیم می توانند بر سلامت میگو تاثیرگذار باشند. لذا در این تحقیق به منظور حصول اطمینان از حفظ شرایط مناسب کیفیت آب، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب شامل دما، شوری، اسیدیته، آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفات محلول، سولفید هیدروژن، کل مواد محلول و کل مواد معلق به صورت هفتگی پایش و با مقادیر استانداردهای مجاز این عوامل در دوره پرورش، مقایسه گردید

نتایج به دست آمده گویای از مطالعه شاخص های غیر زیستی و زیستی نشان داد که میانگین دما، شوری و اسیدیته آب در طی دوره به ترتیب 5/29 درجه سانتی گراد، 5/31 گرم بر لیتر و 22/8 اندازه گیری و ثبت شده است. همچنین میانگین کل آمونیاک 23/0±90/1 و دامنه نوسانات آن 090/0تا 12/6 میلی گرم بر لیتر، میانگین کل نیترات 08/0± 91/0 و دامنه نوسانات آن 016/0 تا 479/8 میلی گرم بر لیتر، میانگین کل نیتریت 02/0±55/0 و دامنه نوسانات آن 0055/ 0تا7540/3 میلی گرم بر لیتر، میانگین کل فسفات محلول 11/0±95/0 و دامنه نوسانات آن 049/0 تا 58/4 میلی گرم بر لیتر، میانگین کل سولفید 97/0± 21/7 و دامنه نوسانات آن 33/3 تا 27/17 میکروگرم بر لیتر، میانگین کل مواد معلق 19/4±05/65 و دامنه نوسانات آن 73/17 تا 17/214 میلی گرم بر لیتر و میانگین کل مواد محلول 15/1±36/37 و دامنه نوسانات آن 77/34 تا 86/54میلی گرم بر لیتر، اندازه گیری و ثبت گردید.

به طور کلی در طول اجرای این طرح، به ترتیب 17 و 11 گروه گونه از فیتوپلانکتون‌ها و زئوپلانکتون‌ها در آب ورودی از دریا قبل از فیلتراسیون، شناسایی و ثبت گردید. نتایج حاصل از بررسی نمونه های آب بعد از فیلتراسیون و در محیط پرورش میگو، گویای عدم وجود گروه گونه های شناسایی شده دریایی بود.

مقایسه داده‌های به دست آمده با مقادیر مجاز پیشنهادی در منابع مختلف برای پرورش مطلوب میگوی پاسفید غربی، گویای آن است که در طی 9 مرحله پرورش میگو از مرحله لاروی تا مولد، به غیر از مواردی محدود و در بازه زمانی کوتاه (قبل از تعویض آب)، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب در دامنه مطلوب رشد و بازماندگی میگوی پا سفید غربی بوده است.

دستور العمل فنی و توصیه ترویجی

تولید میگوی عاری از بیماری خاص با مدیریت مناسب و انجام صحیحدستورالعمل‌های ایمنی زیستی مانند فیلتراسیون، ضدعفونی، تعویض منظم آب، به منظور حفظ کیفیت مطلوب آب، اجتناب از ورود زئوپلانکتون‌ها و اجتناب از شکوفایی‌های فیتوپلانکتونی، امکان پذیر می‌باشد.

ویژگی مناطق کاربرد توصیه ترویجی

ایستگاه‌های تکثیر و پرورش مولدین میگو.

تعداد بازدید:366
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co