طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/پروژه: بررسی مولکولی جمعیت میگوی ببری سبز (Penaeus semisulcatus)خلیج فارس و دریای عمان با استفاده از ژن سیتوکرم اکسیدار COI به روش RFLP
توضیحات:شماره مصوب: 91003-9153-12-80-14 واحد اجرا: موسسه تحقیقات علوم شیلاتی-پژوهشکده میگوی کشور محل اجرا: آبهای خلیج فارس- استان بوشهر نام هماهنگ‌کننده/مجری مسئول/مجری: موسسه تحقیقات علوم شیلاتی-سهراب رضوانی گیل کلایی-نصیر نیامیمندی
متن:

اهمّیّت، ضرورت، اهداف و روش تحقیق:

اهمّیت تحقیق:

مطالعه ساختار ژنتیکی جمعیت درآبزیان دریایی نه تنها از جنبه بررسی های تاکسونومیک و حفاظت گونه ای مهم و جالب توجه می باشد، بلکه به دلیل اهمیت این موجودات در تامین ذخایر پروتئینی، در مدیریت ذخایر و طراحی برنامه های حفاظت از محیط زیست دریایی بسیار حائز اهمیت است. مطالعه ژنتیک جمعیت مهره دارانی همانند ماهیها در محیط های دریایی می تواند به پایه ریزی علمی و صحیح برنامه های مدیریتی در بهره برداری بهینه از ذخایر دریایی کمک شایانی بنماید.

.ضرورت تحقیق:

برای اعمال مدیریت علمی در بهره برداری و نیز باز سازی ذخایر گونه های میگو که جمعیت ها و گونه های مختلف دارای رفتار تولید مثلی متفاوت می توانند باشند که زماهای صید انها میتواند متفاوت باشد.تمایز گونه در بسته بندی تجاری که میگو ها فاقد سر و پوسته می باشند.چه برای مدیریت بر ذخایر طبیعی و چه برای استفاده از این گونه ها در آبزی پروری انجام این تحقیقات لازم است.

اهداف تحقیق:

1- تعیین جمعیت های میگوی ببری سبز در آبهای بوشهر و هرمزگان

2- تعیینخط شناسهDNA میگوی ببری سبز

3- ثبت توالی های بدست آمدهدر GenBank

روش‌ تحقیق:

از آبهای خلیج فارس و دریای عمان 30 نمونه از گونه های میگوی ببری سبزجمع آوری گردید. نمونه ها در الکل اتیلیک 96 درصد نگهدار و به آزمایشگاه پژوهشکده میگوی کشور منتقل شدند. نمونه های مزبور بهو با استفاده از کیت هاDNA استخراج و با استفاده از توالیهای ژنهای مستقر در ژنومmtDNA ثبت شده درGenBank پرایمرها طراحی و در دستگاه ترموسایکلر با بهینه سازی تعداد دور و مدت هر دور و سه دمای متعارف و محلول واکنش حاویDNA و بافر وآنزیمTaq پلیمراز و پرایمرها و آب مقطر آزمایشPCRانجام گردید. از نرم افزار های تخصصی مثلMega 4,GenAlex و,PopGene,تجزیه و تحلیل آماری صورت گرفت.

نتایج:

طول تقریبی قطعه تکثیر شده 530 تا550 جفت باز بود که این اندازه در تمام نمونه ها مشابه نبوده است، به صورتی که 29 نمونه از منطقه بندرعباس تقریبا 550 جفت باز و 10 نمونه از همین منطقه تقریبا530 جفت باز را نشان دادند. در حالیکه در تمام نمونه های بوشهر باندی را)محصولPCR ( در اندازه 530 جفت باز نشان دادند. اگرچه این تفاوت در ژلهای الکتروفورز محصولPCR خیلی مشهود نمی باشد اما بعد از هضم آنزیمی مشهودتر است.آنزیمRFLP حاضر 5 هاپلوتایپ متفاوت (BBCBC, AAAAA, BBBBB, BBBBC, BBBBD)را در 75 نمونه از میگوی ببری سبز متعلق به مناطق مورد مطالعه را نشان داد. دو هاپلوتایپ از 5 هاپلوتایپ نشان داده شده دارای فراوانی یک بوده که این نوع را هاپلوتایپ نادر می نامند. هر دو مورد از این هاپلوتایپ ها متعلق به منطقه هرمز بودند و فقط یک هاپلوتایپ مشترک (AAAAA)از بین 5 هاپلوتایپ بدست آمده بین دو جمعیت مورد مطالعه مشاهده شد.نتایج بدست آمده نشان میدهند که ژنCOIمیتوکندریایی مارکر مناسبی برای تفکیک گونه ها می باشد و مطابق انتظار، قابلیت تفکیک افراد گونه ها را از هم دارا می باشد.

دستورالعمل فنّی و توصیة ترویجی:

جهت مدیریت بهتر بر دو ذخیره در دریا مناطق بهره برداری از هم تفکیک شده و بر اساس تعداد جمعیت ها و شاخص هایی که در این تحقیق به دست آمده است زمان آزاد سازی و ممنوعیت هر منطقه جداگانه تدوین گردد. در زمینه رهاسازی نوزادان میگو در دریا میتوان با مقایسه ژنتیکی میگوی دریا و میگوهایی که رهاسازی می شوند، از وضعیت ذخائر قبل از رهاساز مطلع گردید تا میگوی های رهاسازی شده باعث نقصان ژنتیکی در میگوی دریا نشوند.

ویژگی مناطق کاربرد توصیة ترویجی:

با استفاده از داده های این تحقیق و ادامه چنین تحقیقاتی با روش های دیگر از میگوی دریا با روش بهینه تری بهره برداری نمود.

تعداد بازدید:349
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co