طرح ها و پروژه ها
عنوان پروژه:‌ بررسی تولید و کاربرد نانوالیاف زیست سازگار از کیتوزان میگو و ژلاتین ماهی به شیوه الکتروریسی جهت حفظ و نگهداری و افزایش زمان ماندگاری آبزیان
توضیحات:شماره مصوب یا کد پروژه: 88022-12-12-4 واحد اجرا: بخش زیست فناوری آبزیان محل اجرا: مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور نام مجری:احمد غرقی سال شروع:1387 خاتمه: 1394/10/28
متن:

اهمیت و ضرورت:

پژوهش حاضر یک مطالعه تجربى می باشد ، فناوری نانو به عنوان انقلابی در شرف وقوع، آینده اقتصادی کشورها و جایگاه آنها در جهان را تحت تأثیر جدی قرار داده است . در سال های اخیر تشویق ها و مساعدت های معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و ستادتوسعه نانوفناوری برای سرعت بخشیدن به توسعه نانوتکنولوژی صورت گرفته است.به کمک این فناوری می توان محصولات جدید و با کار آیی بالایی را تولید نمود. ازجمله این محصولات می توان به نانو الیاف تهیه شده از بیوپلیمر های طبیعی نظیر کتین ، کیتوسانو ژلاتین ماهی به شیوه الکتروریسی با قطر کمتر از 50 نانو متر اشاره نمود. هدف از این تحقیقنیزتولید نانو الیاف زیست سازگار با استفاده از روش الکتروریسی می باشد.

در مطالعه حاضر ابتدا نسبت به تهیه ژلاتین و کیتوزان از بافیمانده های آبزیان اقدام گردید سپس باتهیه نانوالیاف از ژلاتین خالص تهیه شده از ماهیان و مخلوطی از ژلاتین ماهیان و پلی کاپرولاکتون[1] و همچنین کیتوزان خالص و ترکیب کیتوسان/پلى وینیل الکل[2](PVA/CS )مورد بررسى قرار گرفته است

اهداف و روش تحقیق این مطالعه:

به دست آوردن مناسبترین روش استخراج کیتین از پوست میگو های پرورشی و صید شده

به دست آوردن مناسبترین روش استخراج ژلاتین از باقیمانده های ماهیان پرورشی و صید شده

ارزیابـی کیفی کیتوسان و ژلاتین تهیه شده از بافیمانده های آبزیان

الکتروریسی کیتوسان و ژلاتینو تولید نانوالیافاقدام گردید.

در مطالعه حاضر ابتدا نسبت به تهیه ژلاتین و کیتوزان از بافیمانده های آبزیان اقدام گردید سپس باتهیه نانوالیاف از ژلاتین خالص تهیه شده از ماهیان و مخلوطی از ژلاتین ماهیان و پلی کاپرولاکتون[3] و همچنین کیتوزان خالص و ترکیب کیتوسان/پلى وینیل الکل[4](PVA/CS )مورد بررسى قرار گرفته است هدف این مطالعه در گام نخست به دست آوردن مناسبترین روش استخراج کیتین از پوست میگو های پرورشی و صید شده در سواحل آبهای خلیج فارس و دریای عمان،در گام دوم ارزیابـی کیفی کیتوسان و ژلاتین تهیه شده از بافیمانده های آبزیانو در گام سومنسبت به الکتروریسی آنها و تولید نانوالیافاقدام گردید. دانش فنی بدست آمده از این پژوهش برایتولید نانو الیاف زیست سازگار از بیوپلیمر کیتوزان از پوست میگو و ژلاتین ماهیمی تواند باعث حفظ کیفیت و ارزش غذائی آبزیان از طریق ایجاد پوشش و بسته بندی فیله آبزیان ( حفظ کیفیت پروتئین) ، بالا بردن مدت زمان ماندگاری ماهی و محصولات شیلاتی،بالا بردن ارزش افزودهآبزیان اقتصادی کشور و محصولات تولیدی از آنها می شود. تاکنون مطالعه ای برایاستفاده از نانوالیاف کیتوسان ساخته شده از ژلاتین ماهی و کیتوزان به شیوه الکتروریسی جهت حفظ و نگهداری و افزایش زمان ماندگاری فراورده های آبزیان بررسی نگردید است و این اولین بررسی تولید نانوالیاف از بیوپلیمر کیتوزان از پوست میگو با استفاده از دانش فنی بدست آمده در کشور می باشد.

نتایج:

نتایج این تحقیق مشخص نمود که:

1 - تولید و طراحی نانوالیاف زیست سازگاراز کیتوزان و ژلاتین ماهی امکان پذیر است.

2 -نانوالیاف زیست سازگارتولیدی در آبزیان و محصولات شیلاتی خشککاربرد دارد و باعث سهولت مصرف و افزایش زمان ماندگاری محصولات شیلاتی خشک شده میگردد.

3 - نانوالیاف زیست سازگارتولید شده از از کیتوزان و ژلاتین ماهی،قابلیت پوشش و بسته بندی فیله ماهی تازهرا ندارد و لیکن قابل خوردن و استفادهمی باشد.

دستور العمل فنی و توصیه ترویجی:

خرید چند دستگاه الکتروریسی صنعتی

تهیه کیتین از پوست میگو های پرورشی و صید شده

تهیه کیتوزاناز کتین به دست آمده

تهیهژلاتین از باقیمانده های ماهیان پرورشی و صید شده

ارزیابـی کیفی کیتوسان و ژلاتین تهیه شده از بافیمانده های آبزیان

الکتروریسی کیتوسان و ژلاتینو تولید نانوالیافمطابقروش تحقیق این پژوهش.

ویژگی مناطق کاربرد توصیه ترویجی:

شهرک های صنعتی استانهای ساحلی شمال و جنوب کشور



[1]-Polycaprolacton (PCL)

[2]-Polyvinyl Alcohol (PVA)

[3]-Polycaprolacton (PCL)

[4]-Polyvinyl Alcohol (PVA)

تعداد بازدید:653
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co