طرح ها و پروژه ها
تعیین بهترین تراکم ذخیره سازی میگوی سفید هندی در پرورش نیمه متراکم در استان هرمزگان
توضیحات:این‌ طرح‌ جهت‌ تعیین‌ بهترین‌ تراکم‌ ذخیره‌ سازی‌ میگوی‌ سفید هندی‌ در سیستم‌ پرورش‌ نیمه‌ متراکم‌ با 4 تیمار 18، 20، 22 و 25 قطعه‌ میگو در متر مربع‌ و 3 تکرار با همکاری‌ شرکت‌ پرورش‌ میگوی‌آبزیان‌ بندر در استان‌ هرمزگان‌ منطقه‌ تیاب‌ شمالی‌ اجرا شد.
متن:

وزارت جهاد کشاورزی

سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

مؤسسه تحقیقات شیلات ایران ـ پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان

01-0710143000-80

علی اکبر صالحی

با همکاری:

بهروز قره وی _ حجت اله فروغی فرد _ حسن اکبری

سعید تمدنی _ غلامعباس زرشناس _ محمدرضا مهرابی

81-1380

تعیین بهترین تراکم ذخیره سازی میگوی سفید هندی
در پرورش نیمه متراکم در استان هرمزگان

استانهرمزگان - بندرعباس

پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان

بخش آبزی پروری

پاییز 1383

چکیده‌

این‌ طرح‌ جهت‌ تعیین‌ بهترین‌ تراکم‌ ذخیره‌ سازی‌ میگوی‌ سفید هندی‌ در سیستم‌ پرورش‌ نیمه‌ متراکم‌ با 4 تیمار 18، 20، 22 و 25 قطعه‌ میگو در متر مربع‌ و 3 تکرار با همکاری‌ شرکت‌ پرورش‌ میگوی‌آبزیان‌ بندر در استان‌ هرمزگان‌ منطقه‌ تیاب‌ شمالی‌ اجرا شد.

در این‌ بررسی،‌ عوامل‌ فیزیکی‌ و شیمیایی‌ آب‌ از قبیل‌ دما، اکسیژن‌ محلول‌، شوری‌ و pH هر 10 بارالی‌ 14 روز 3 بار (سه‌ روز پشت‌ سر هم‌) در هر دو نوبت‌ (صبح‌ و عصر) و شفافیت‌ یک‌ نوبت‌،نمونه‌برداری‌ از میگوها جهت‌ بررسی‌ رشد هر 10 - 14 روز یک‌ بار و بررسی‌ شرایط بهداشتی‌ میگو هرماه‌ یک‌ بار انجام‌ شد.

نتایج‌ حاصله‌ بیانگر آن‌ است‌ که‌ میزان‌ اکسیژن‌ محلول‌ آب‌ هنگام‌ عصر مناسب‌ اما هنگام‌ صبح‌ برای‌ رشد میگوها مناسب‌ نمی‌باشد. میزان‌ شوری‌ آب‌ در اوایل‌ دوره‌ پرورش‌ بالا و از اواسط دوره‌ پرورش‌ تا انتهای‌ دوره‌ پرورش‌ به‌ علت‌ افزایش‌ تعویض‌، کاهش‌ یافته‌ است‌. میزان‌ شفافیت‌ آب‌برای‌ رشد میگو نسبتاً مناسب‌ بوده‌ و میزان‌ دما و pH آب‌ تا حدودی‌ بالا بوده‌ است‌.

نتایج‌ حاصل‌ از بررسی‌ بهداشتی‌ میگوها در تیمارهای‌ مورد بررسی‌ نشان‌ می‌دهد از نظر آلودگی‌باکتریایی‌ جنس‌ ویبرو و ویبریوهاروی‌، و از نظر آلودگی‌ قارچی‌ جنس‌ آسپرژیلوس‌ نایجر و پنی‌ سیلیوم‌درصد فراوانی‌ بیشتری‌ از سایر باکتریها و قارچ‌ها داشته‌اند و از نظر آلودگی‌ انگلی‌ نیز انگل‌ زئوتامنیوم‌ واپیستیلیس‌ موجب آلودگی‌ در کوتیکول‌ و آبشش‌ میگو گردیدند. همچنین‌ نتایج‌ بدست‌ آمده‌ بیانگرآن‌ است‌ که‌ با افزایش‌ تراکم‌ ذخیره‌ سازی‌ میگوها، میزان‌ آلودگی‌ باکتریایی‌، قارچی‌ و انگلی‌ افزایش‌ یافته‌است‌. نتایج‌ نشان‌ می‌دهد رشد میگوها طی دوره‌ پرورش‌ با توجه‌ به‌ مدت‌ زمان‌ طولانی‌ دوره‌ پرورش‌بسیار پایین‌ بوده‌ است‌ و میانگین‌ رشد روزانه‌ برای‌ تمام‌ تیمارها کمتر از 09/0 گرم‌ در روز می‌باشد وهمچنین‌ نتایج‌ حاصله از میزان‌ درصد بازماندگی‌ در تیمارهای‌ مورد بررسی‌ نشان‌ می‌دهد که‌ تیمار18 قطعه‌ میگو در متر مربع‌ با میانگین‌ درصد بازماندگی‌ 97/3 درصد بازماندگی‌ درصد بقاء را داشته‌است‌. از نظر میزان‌ درآمد حاصل‌ از فروش‌ میگوها، تیمار 18 قطعه‌ میگو در متر مربع‌ بیشترین‌ درآمد را نسبت‌ به‌ سایر تراکم‌ها داشته‌ است‌ و در سایر تیمارها به رغم‌ اینکه‌ تراکم‌های‌ ذخیره‌ سازی‌ افزایش‌ پیدا کرده‌ است‌ اما در آمد حاصل‌ از فروش‌ میگو افزایش‌ نیافته‌ و کمتر شده‌ است‌.

شماره تیمار

شماره استخر

تراکم ذخیره سازی

تاریخ ذخیره سازی

T1

15

17

18

180000

180000

180000

26/2/80

28/2/80

23/2/80

T2

9

11

16

200000

20000

200000

9/3/80

9/3/80

9/2/80

T3

12

13

14

220000

220000

220000

23/2/80

23/2/80

25/2/80

T4

7

8

10

250000

250000

250000

25/3/80

8/3/80

8/3/81

نویسنده:علی اکبر صالحی
تعداد بازدید:1793
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co