طرح ها و پروژه ها
بررسی امکان تکثیر و پرورش میگوی موزی در استان هرمزگان
توضیحات:این طرح جهت بررسی امکان تکثیر و پرورش میگوی موزی در استان هرمزگان در کارگاه تکثیر کلاهی و سایت پرورش میگوی تیاب جنوبی اجرا شد. در این بررسی تعداد 12 قطعه مولد میگوی موزی از منطقه سیریک صید به کارگاه تکثیر میگوی کلاهی حمل گردید. میگو‌های مولد در دو حوضچه 6 تنی شماره 1 و 2 به تعداد مساوی ذخیره سازی شدند. برخی عوامل فیزیکی و شیمیایی آب شامل اکسیژن، دما، شوری در هر روز در چندین نوبت اندازه گیری و ثبت شدند.
متن:

وزارت جهاد کشاورزی

سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

مؤسسه تحقیقات شیلات ایران ـ پژوهشکده اکولوژی خلیج‌فارس و دریای عمان

08-0710143000-81

علی‌اکبر صالحی

با همکاری:

بهروز قره‌وی – حسن اکبری – قنبر سیدپور

محمدرضا کامران حسینی– غلام‌عباس زرشناس

82-1381

بررسی امکان تکثیر و پرورش

میگوی موزی در استان هرمزگان

استان هرمزگان ـ بندرعباس

پژوهشکده اکولوژی خلیج‌فارس و دریای عمان

بخش آبزی پروری

پاییز 1383

چکیده

این طرح جهت بررسی امکان تکثیر و پرورش میگوی موزی در استان هرمزگان در کارگاه تکثیر کلاهی و سایت پرورش میگوی تیاب جنوبی اجرا شد. در این بررسی تعداد 12 قطعه مولد میگوی موزی از منطقه سیریک صید به کارگاه تکثیر میگوی کلاهی حمل گردید. میگو‌های مولد در دو حوضچه 6 تنی شماره 1 و 2 به تعداد مساوی ذخیره سازی شدند. برخی عوامل فیزیکی و شیمیایی آب شامل اکسیژن، دما، شوری در هر روز در چندین نوبت اندازه گیری و ثبت شدند. تعداد ناپلی‌‌های بدست آمده از حوضچه شماره 1، 415800 قطعه و از حوضچه‌ شماره 2، 960000 قطعه بوده است درصد بازماندگی در حوضچه شماره 1 از مرحله ناپلی تا پست لارو 15 روزه 31% و در حوضچه شماره 2، 21% بوده است. تغذیه از مرحله 6N بوسیله زی شناور گیاهی کتوسروس شروع و در مراحل مایسیس و پست لارو بوسیله زی شناور جانوری آرتیما ادامه یافت. نتایج بدست آمده بیانگر آن است که تکثیر میگوی موزی آسان بوده و براحتی امکان پذیر می‌باشد.

پرورش میگوی موزی در 3 استخر نیم هکتاری با تراکم 80 هزار قطعه پست لارو 15 روزه در مزرعه پرورش میگوی پارس میگو انجام شد. فاکتور‌های فیزیکی و شیمیایی آب شامل اکسیژن محلول- دما- pH - شوری و شفافیت هر هفته در دو نوبت (صبح و عصر)، نمونه برداری از میگو‌ها جهت بررسی رشد هر هفته یکبار انجام شد.

نتایج بدست آمده از بررسی فاکتور‌های فیزیکی و شیمیایی آب نشان می‌ دهد که پارامتر‌های فوق با شرایط مطلوب پرورش میگوی موزی اندکی فاصله داشته اما می‌ توان با مدیریت صحیح تر شرایط را بهتر نمود.

همچنین نتایج بدست آمده از بررسی رشد میگو‌ها نشان می‌دهد با توجه شرایط محیط و نوع غذای مصرفی میانگین رشد روزانه کم بوده است و همچنین درصد بازماندگی برای یکی از استخر‌ها (استخر شماره 2) پایین بوده ولی برای دو استخر دیگر بخصوص استخر شماره3 مطلوب بوده است (بازماندگی 88%) و بالاخره اینکه در صورت داشتن غذای مناسب برای گونه میگوی موزی امکان توسعه پرورش آن وجود داشته و این گونه می‌تواند بعنوان یک گونه با ارزش و جانشین خوب و مناسب برای گونه میگوی هندی باشد.

نویسنده:علی‌اکبر صالحی
تعداد بازدید:1885
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co