طرح ها و پروژه ها
بررسی کمی و کیفی بچه ماهیان سفید رهاسازی شده در استان مازندران (80-1379)
توضیحات:تکثیر مصنوعی ماهی سفید بمنظور بازسازی ذخایر این ماهی ، بدلیل تخریب محلهای تخمریزی طبیعی آنها در رودخانه های ایران ، هر ساله توسط شیلات ایران انجام میگیرد. هدف از این مطالعه، برآورد کمیت و کیفیت بچه ماهیان و همچنین کیفیت آب رودخانه ها در هنگام رهاسازی میباشد.
متن:

وزارت جهاد کشاورزی

سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

مؤسسه تحقیقات شیلات ایران ـ پژوهشکده اکولوژی دریای خزر

11-0710342000-79

کوروش امینی

با همکاری:

حسن فضلی ـ حسن ملائی ـ ابراهیم واردی ـ فرشیده حبیبی

غلامرضا لشتوآقائی ـ مریم قیاسی ـ آذین زاهدی

1380-1379

بررسی کمی و کیفی بچه ماهیان سفید رهاسازی شده
در استان مازندران (80-1379)

استان مازندران ـ ساری

پژوهشکده اکولوژی دریای خزر

بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان

پاییز 1383

چکیده

تکثیر مصنوعی ماهی سفید بمنظور بازسازی ذخایر این ماهی ، بدلیل تخریب محلهای تخمریزی طبیعی آنها در رودخانه های ایران ، هر ساله توسط شیلات ایران انجام میگیرد. هدف از این مطالعه، برآورد کمیت و کیفیت بچه ماهیان و همچنین کیفیت آب رودخانه ها در هنگام رهاسازی میباشد. در رودخانه های استان در سالهای 79و 80 بترتیب تعداد 7/53 و 5/62 میلیون قطعه بچه ماهی سفید در کارگاه شهید رجائی و استخرهای اسبوچین، قورطی کلا، اناردین، ماکران سواد کوه، لموک و صدیق پرورش داده شدند. رهاسازی در رودخانه های لاریم، گهرباران ، شیرود ، تنکابن ، سردابرود ، میرود بابلرود اسبوچین و سرخرود انجام شد. میانگین تعداد بچه ماهی در هر بار حمل بترتیب 186998 و 164054قطعه بود. میانگین وزن بچه ماهیان سفید در هنگام رهاسازی، در دو سال 79 و 80 بترتیب 66/0 و 25/1 گرم ، طول چنگالی 7/36 و 3/43 میلیمتر و ضریب چاقی 13/1 و 20/1 بود. در سال 79، بیش از 60% بچه ماهیان دارای وزن کمتر از 6/0 گرم و در سال 80، حدود 60% بچه ماهیان کمتر از 1 گرم وزن داشتند. در سال 79، انگلهای ژیروداکتیلوس، تریکودینا ، آپیوزوما ، دیپلوستوموم ، داکتیلوژیروس ، تریوسفالوس ، بوتریوسفالوس و نماتود دیده شدند. آلودگی به انگل دیپلوستوموم بیشترین مقدار را دارا بود بطوریکه فراوانی ماهیان سالم در کارگاه رجائی و اسبوچین بترتیب 2/74 و 9/77 (در کل 4/77% ) بود. در سال 80، فقط انگلهای دیپلوستوموم، داکتیلوژیروس و تریکودینا وجود داشتند و شدت آلودگی بسیار کم بود. بررسی میکربی در این سال نشان داد که بچه ماهیان استخر 13 کارگاه شهید رجائی به باکتری آئروموناس هیدروفیلا آلوده بودند که در نتیجه آن تلفات شدیدی در این استخر نیز مشاهده گردید. بررسی فاکتورهای فیزیکوشیمیائی رودخانه های تجن ، شیرود ، تنکابن ، سیاهرود و نکا نشان میدهد که رودخانه های تجن ، سیاهرود و نکا بدلایل مختلف ازجمله کمبود آب و فقدان جریان مناسب آب و تهویه لازم ، افزایش بیش از حد شوری و برخی از شرایط ایده آل برای رهاسازی وجود نداشت ولی در رودخانه های شیرود و تنکابن بدلیل وجود جریان آب مناسب، تهویه آب بطور مناسب انجام شده و مقادیر شاخصهای مختلف در حد مناسب قرار داشتند و شرایط مناسبی برای رهاسازی بچه ماهیان وجود داشت .

نویسنده:کوروش امینی
تعداد بازدید:2085
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co