طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/ پروژه:‌ بررسی مقایسه ای رشد و زنده مانی گلدفیش Carassius auratus) ) تغذیه شده با پریان میگو ، آرتمیا و غذای کنسانتره
توضیحات:شماره مصوب یا کد پروژه: 92108-12-79-4 واحد اجرا: مرکز تحقیقات آرتمیای کشور محل اجرا: استان آذربایجان شرقی ( کارگاه پرورش و تکثیر ماهیان زینتی آذرماهی ) نام مجری: مسعود صیدگر سال شروع: 1392 خاتمه: 1393
متن:

اهمیت و ضرورت:

تولید و تجارت ماهیان زینتی آب شیرین و دریایی، یکی از سودآورترین بخش های در حال رشدصنعت آبزی پروری محسوب می شود. توسعه صنعت آبزی پروری کشور وعلاقه فزاینده عامه مردم به ماهیان زینتیموجب شده که تولید ، تجارتو صادرات ماهیان زینتی بازار پر رونقی یابد. تغذیه ماهیان زینتی در حال حاضر بر پایه استفاده از غذاهایی زنده متداول مانندآرتمیا استوار است .از طرفی ، پریان میگوها (Anostraca: Fairy Shrimps) دسته ای از سخت پوستان آب شیرین هستند که انتشار جغرافیایی وسیع بویژه در استان آذربایجان شرقی داشته وبه علت ارزش غذایی بالا از نظر اسیدهای چرب غیر اشباع ضروری، سازگاری در آب شیرین، رشد سریع ، تولید بیومس و قابلیت تولیدمثلی زیاد ،برای تامین غذای زنده آبزیان پرورشی مانند ماهیان خاویاری ، قزل آلا ، خرچنگ دراز و ماهیان زینتی در دنیا مطرح می باشند . ولی اهمیت آنها در تغذیه ماهیان زینتی بیشتر بدلیل وجود رنگریزه های کاروتنوئیدی ویژه موجود در آنها برای تولید جانوران زیباتر می باشد.درماهیان زینتی، استفاده از غذای زنده بویژه پریان میگو در مقایسه با غذای کنسانتره ، علی رقم بالاتر بودن هزینه تولید ، می تواند موجب بهبود رنگ و افزایش بازارپسندی، زنده مانی و مقاومت آنها شود .لذا استفاده از چنین غذاهای زنده پرهزینه قابل توجیه اقتصادی خواهد بود .

اهداف و روش تحقیق:

اهداف شامل:مقایسه وارزیابی میزان رشد و زنده مانی ماهیان زینتی گلدفیش در تغذیه با غذای کنسانترهو مکمل های غذای زنده آرتمیا و پریان میگو ، بررسی تاثیر تغذیه بامکمل های غذای زنده آرتمیا و پریان میگو وغذای کنسانتره بر روی رنگدانه های کاروتنوئیدی و رنگ پوست ماهی گلدفیشو همچنین استفاده از پریان میگوها به عنوان یک منبع جدید غذای زنده برای آبزی پروری و جایگزین بالقوه برای آرتمیابود .

روش تحقیق شامل:.تعداد 270قطعهبچه ماهی گلدفیش فلس مرواریدی به مدت 3 ماهدر شرایط کاملا یکسان وکنترل شدهدر سالن کارگاه تکثیر ماهیان زینتی آذرماهی بطور تصادفی در سه تیمار غذایی هر یک در دو تکرار و در نه آکواریومبا ابعاد 45×60×120سانتی متر که تا ارتفاع 40 سانتی متری آبگیری شده بودند( هر آکواریوم شامل 30 قطعه ماهی )مورد تغذیهو پرورشقرارگرفتند.تیمار 1 ( غذای کنسانتره )،تیمار 2 (غذای کنسانتره و پریان میگویPhallocryptus spinosaمنجمد شده به نسبت مساوی) وتیمار3 (غذای کنسانتره وآرتمیاارومیانای منجمدشده به نسبت مساوی) بود. درکلیه تیمارهای فوق درجه حرارت ،اسیدیته،اکسیژن محلول و سایرفاکتورها در شرایط بهینه فراهم شد.شاخص های رشد هر دو هفته یکبار پس از زیست سنجی ماهیان محاسبه وثبت گردید. تلفات روزانه جهت تعیین درصد زنده مانی ثبت شد.غذادهی روزانه به میزان3 درصد وزن بدن انجام شد.غذادهی طوری برنامه ریزی شده بود که ماهیان در مدت 5 دقیقه غذا را مصرف کنند . شاخص های رشد شامل:افزایش وزن ،ضریب رشد ویژه وافزایش طول وهمچنین میزان زنده مانی با فرمول های زیر محاسبه شد.

میانگین وزن اولیه ماهیان- میانگین وزن نهایی ماهیان= افزایش وزن( گرم )

وزن اولیه ÷ ( وزن اولیه- وزن نهایی)= میزان رشد

میانگین طول اولیه ماهیان- میانگین طول نهایی ماهیان= افزایش طول( میلی متر )

=SGRضریب رشد ویژه

100 ×(تعداد ماهیان در شروع آزمایش- تعداد ماهیان در پایان دوره آزمایش)= میزان زنده مانی

برای تعیین مقادیر کاروتنوئید کل و رنگدانه های کاروتنوئیدی پوست گلدفیش ،در پایان دوره بطور تصادفی از هر تیمار 3 عدد ماهی صید شده وپس از بیهوشیتوسط پودر گل میخک(150 میلی گرم در لیتر) پوست آنها جدا شدهو بصورت خشک کنار یخ به آزمایشگاه شرکت تحقیقاتی بیوفارماسی پارس ارسالگردید.مقادیر کاروتنوئیدهای کلبه روش اسپکتروفتومتری با دستگاه اسپکتروفتومتر مدلWPAساخت انگلیس ورنگدانه های آستاگزانتین ، کانتاگزانتین و بتاکاروتن به روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا با دستگاهHPLCمدلYounglinساخت انگلیس در پوست ماهیان تیمارهای مختلف در پایان دوره آزمایش اندازه گیری شد. نتایجبدست آمده با استفاده از نرم افزارهایSPSS نسخه 18 ومقایسه میانگین ها باروشOneWay-ANOVAوتست دانکن در سطح اطمینان 95 درصد مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت . برای رسم نمودارها از نرم افزارMedcalc نسخه 4.8ااستفاده شد.

نتایج:

در پایان دوره آزمایش ، میانگین وزن بدن و طول کل در تیمارهای 1و2و3 به ترتیب 06/1 ± 8/5 ، 720/1 ± 55/9 ،2/1 ± 71/8گرمو 78/4 ± 58/52،00/3 ± 85/62و30/5 ± 28/59میلی متر بدست آمد . با توجه به نتایج ، تیمار 2 دارای بیشترین وزن و طول نهایی ، افزایش وزن و افزایش طول نسبت به سایر تیمارها می باشد مقایسه شاخص های رشد در تیمارهای تغذیه شده با جیره مکمل غذای زنده(3 و2) اختلاف معنی داری با هم نداشتند(05/0p> ) درحالیکه این شاخص ها در تیمار تغذیه شده با غذای کنسانتره(تیمار1) اختلاف معنی داری(05/0> p )با سایرتیمارها داشت. در طول دوره پرورش ، میزان زنده مانی در کلیه تکرارهای تیمارهای مختلف89/98 درصد بود که اختلاف معنی داری در تیمارها مشاهده نشد (05/0> p ).

نتایج حاصله نشان داد که در پوست ماهیان گلدفیش تغذیه شده با جیره های غذایی کنسانتره ، مخلوط کنسانتره و پریان میگوی منجمد و مخلوط کنسانتره و آرتمیای منجمد به ترتیب مقادیر کاروتنوئید کل 03/0 ±09/1 ،021/0 ± 90/3و05/0 ± 07/2میلی گرم درصد وآستاگزانتین23/0 ± 57/84 ،40/0 ± 82/205و 63/0 ±24/102 نانوگرم ، کانتاگزانتین01/0 ± 24/0 ، 17/0 ±79/35 و 2/0 ±64/30 نانوگرم و بتاکاروتن 11/0 ±73/34 ،2/0 ± 78/ 138 و 15/0 ±77/69 نانوگرم به ازای هر گرم پوست ماهیبدست آمد،بطوریکه بین جیره های غذایی مختلف اختلاف معنی دار وجود دارد( 05/0>p ). درنتیجه، پریان میگوها را می توان به عنوان جایگزین مناسب، سازگار با محیط زیست و با قیمتپایین تر نسبت به مواد رنگدانه ای مصنوعی وبا ارجحیتنسبت به آرتمیا جهت بهبود رنگ ماهیان زینتی مورد استفاده قرار داد .

دستور العمل فنی و توصیه ترویجی:

مقدار رنگدانه های کاروتنوئیدی ، تاثیر تعیین کننده ای در رنگ عضله و پوست ماهیان خوراکی و زینتی دارند .تجمعاین ماده رنگی در پوست و عضلات ماهی بر بازار پسندی آن بسیار تاثیرگذار استو بدین منظور با توجه به عدم سنتز آن ،اضافه نمودن این ترکیبات به جیره غذایی ماهیان پرورشی ضروری است. امروزه از رنگدانه های مصنوعی بدین منظور استفاده می شود که علاوه برگران قیمت بودن ، موجب آسیب به محیط زیست می شوند . در صورتیکه استفاده از غذاهای زنده بومی موجود در کشور مانند آرتمیا و بویژه پریان میگو ، علاوه برتامین احتیاجات مورد نیاز برای رشد ، موجب افزایش رنگدانه های کاروتنوئیدی بویژه آستاگزانتین موجود در پوست ماهیان زینتی گلدفیش و در نتیجه تولید نتاج زیباتر و مقاوم تر ، بهبود رنگ پوست و افزایش بازارپسندی و قیمت این ماهیان می شود و به علاوه به محیط زیست نیز آسیب نمی رساند .

کاربرد توصیه ترویجی:

استفاده از غذای زنده بومی آرتمیا و بویژه پریان میگو برای پرورش دهندگان ماهیان زینتی ، علاوه بر اشتغال زایی در خصوص صید و فرآوری غذای زنده می تواند موجبات سود بیشتر اقتصادی به لحاظ افزایش رشد و تولید ماهیان زیباتر به ارمغان آورد . استفاده از این غذاهای زنده ارزان تر از تهیه رنگدانه های مصنوعی بوده و خطرات زیست محیطی به همراه ندارد .هرچند اشکال جیرهتازهو زنده پریان میگو ارزش غذایی و رنگدانه های کاروتنوئیدی بالایی دارند ، می توان پریان میگوهای صید شده را برای استفاده بعدیفریز و خشک کرد یا در اسید نگه داری نمودیا مانند آرتمیا به اشکال دیگر غذای فرموله تبدیل کرده و بدین ترتیب مدت مصرف آنها را افزایش داد و روش جدیدی در استفاده ازاین پریان میگوها در آبزی پروری ایجاد نمود.

تعداد بازدید:1571
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co